ادامه مطلب
در جشنواره معرفی بهترینهای دریایی جهان که روز چهارشنبه 25 آبان ماه جاری توسط موسسه دریایی لویدز در دبی برگزار شد جایزه کشتیرانی برتر جهان به شرکت ملی نفتکش ایران اعطا شد.
محمد سوری رئیس هیات مدیره و مدیرعامل شرکت ملی نفتکش ایران جایزه مذکور را به نمایندگی از این شرکت دریافت کرد.
این جایزه به دلیل؛ حضور درخشان ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران در سال 2011 در بازارهای جهانی، رعایت استانداردهای سطح بالای حفظ محیط زیست و ایمنی در دریا، اعمال بالاترین استانداردهای فنی عملیاتی و داشتن بهترین کارکرد در کلیه بازرسیهای ناوگان توسط بازرسان ویژه بینالمللی و همچنین شرکتهای بزرگ نفتی جهان به این شرکت اعطا شده است.
شرکت ملی نفتکش ایران به رغم بحرانهای اقتصادی جهانی و کمبود درآمدهای کشتیرانی ها که سبب افت هزینههای نگهداری و تعمیر و به طور کلی مسائل کیفیت فنی در سطح ناوگانهای جهان شده، هیچگونه کوتاهی در نگهداری ناوگان خود نداشته و این یکی از بزرگترین نکات روشن در مدیریت بهینه ناوگان این شرکت در سال 2011 بوده است که این موضوع در این جشنواره مورد توجه قرار گرفت.
همچنین در این جشنواره ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران به عنوان سه شرکت برتر کاندیدای دریافت جایزه ایمنی ناوگان معرفی گردیدشد.
شرکت ملی نفتکش ایران طی پنج سال گذشته 12 جایزه دریایی مختلف را از طرف موسسههای مختلف دریایی دریافت کرده و در عملیات کشتیرانی جهانی کارنامه درخشانی از خود به جای گذارده است .
در هفته ای که گذشت شاهد درج اخباری در رسانه های دریایی بودیم مبنی بر اینکه نفتکش در همایش برترینهای لویدز در دوبی به عنوان شرکت برتر سال جهان انتخاب شده و مهندس سوری جایزه این بخش را دریافت نموده اند.با توجه به شرایط حاضر این خبر کمی شک برانگیز بود البته نفتکش در سالهای قبل از این سری جوایز دریافت کرده بود ولی به هر حال با کمی تحقیق متوجه شدم که جایزه برترین کشتیرانی سال جهان به شرکت apl اهدا شده و شرکت نفتکش به عنوان برترین اپراتور تانکر در منطقه خاورمیانه و شبه قاره هند انتخاب شده که البته شرکت نفتکش بدون هیچ رقیبی بهترین و بزرگترین اپراتور تانکر خاورمیانه است و کشور های همسایه آنچنان در این صنعت سرمایه گذاری دولتی ندارند و رقیبا و غول های تانکر نروژی و ژاپنی هستند.
مسلما به این جایزه ها همیشه افتخار کردیم و از اینکه در صنعت دریا به همت دریایی های از جان گذشته و بی توقع و همیشه مظلوم سری در سرها داریم به خود بالیده ایم .همانگونه که در خبر هم ذکر شده این جایزه بواسطه عملکرد ایمن و حفاطت از محیط زیست و موفقیت در بازرسی های بندری و خصوصا بازرسی دوره ای شرکت های بزرگ نفتی بوده که تنها وتنها در نتیجه عملکرد فوق العاده مثبت پرسنل شرکت بوده و باید این موفقیت را به پرسنل شرکت تبریک گفت.به هر حال همه به این موضوع واقفیم که اگر تحریم ها و شرایط سیاسی حال کشور نبود الان بدون شک خیلی بالاتر از پله های کنونی و رو به بالا قدم بر میداشتیم و لازم نبود با تحریف اخبار در داخل کشور بدنبال خرید آبرو باشیم . از سایت های خبری دریایی انتظار میرود که توجه بیشتری به صحت اخبار دریافتی بکنند و بعد از مطمئن شدن به درج اخبار اقدام کنند.لینک های خبری برندگان سال جهان و منطقه خاور میانه را به عنوان منبع در زیر درج می کنم :
http://awards.lloydslist.com/global-awards-2011
http://awards.lloydslist.com/middle-east-and-indian-subcontinent-awards-2011
مدیرعامل شرکت ملی نفتکش ایران از برنامه توسعه ناوگان این شركت خبر داد و گفت: ظرفیت حمل این شرکت تا سه سال آینده به 17 میلیون و 700 هزار تن خواهد رسید.
به گزارش مارین نیوز، محمد سوری دراینباره توضیح داد: هماکنون 49 فروند کشتی در ناوگان این شرکت فعالیت میکنند و براساس برنامه، شمار کشتیهای ناوگان نفتکش ایران تا دو سال آینده به بیش از 70 فروند افزایش خواهد یافت.
وی افزود: سال گذشته دو فروند کشتی 318 تنی جدید هر یک با ظرفیت 2 میلیون بشکه به ناوگان نفتکش ایران اضافه شد و تا پایان امسال نیز، چند فروند دیگر به جمع نفتکشهای کشور افزوده خواهد شد.
وی تصریح کرد: با توجه به جوان بودن ناوگان نفتکش ایران، چشماندازی مطلوب را میتوان برای آن ترسیم کرد.
سوری ادامه داد: قراردادهای ساخت 24 نفتکش نیز که پیش از این منعقد شده، در حال ساخت است و به این ترتیب، طرح توسعه ناوگان نفتکش ایران تکمیل خواهد شد؛ این موضوع میتواند ایران را در زمره برترین کشورهای دارنده خطوط نفتکش جهان قرار دهد.
مدیرعامل شرکت ملی نفتکش ایران درباره روند ساخت دو فروند نفتکش در ایزوایكو نیر گفت: شرکت سازنده داخلی از برنامه زمانبندی خود عقب است و ما امیدواریم هرچه زودتر این نفتکشهای 35 هزار تنی را تحویل بگیریم.
سوری در پایان پیشبینی می شود ظرفیت حمل نفت خام و فرآوردهها تا پایان امسال به بیش از 80 میلیون تن برسد.
مطلب بالا از سایت مارین نیوز بازتاب شد ولی باید گفت که جناب مهندس بهتره که اول واسه این کشتی های لنگرگاه که بیکار و بی بار توی خلیج فارس و مدیترانه به قول معروف خاک می خورند کار پیدا کنید بعد ظرفیت حمل ناوگان رو توسعه بدید.این جور توسعه های در رکود برای کشورها و شرکت هایی جواب می ده که مشکل مالی و... ندارن و بعد از مدتی با بهبود بازار از سرمایه گذاریشون استفاده می کنن.شما که حتی برای پرداخت حقوق کارکنانتون به مشکل بر خوردید چرا شعار های قشنگ میدید؟
از حوضه ی تخصص من خارج که بخوام علت حادثه رو شرح بدم چون کشتی خدماتی بوده و من هیچ تجربه ای در این زمینه ندارم ولی عوامل زیادی مطرح شده مثل شرایط بد جوی و بارگیری اشتباه . به هر حال این حادثه اتفاق افتاده و این عزیزان جونشونو از دست دادند.به نوبه خودم تسلیت می گم به خانواده این عزیزان و خانواده دریانوردی ایران و باز هم امیدوارم هیچ وقت از این خبر ها نشنویم.
نمیدونم تا کی باید این خبرارو بشنویم بگیم شایعست و بعد چند روز بفهمیم نه بابا واقعا اوضاع خراب تر از این حرفاست.جالبه که توی این شرایط شرکت هنوز داره کشتی هایی رو که سفارش داده تحویل می گیره و به ناوگان بی کار خودش اضافه می کنه و جالب تر اینکه مدیریت تمام این تانکرهای جدید به شرکت های خارجی سپرده شده در حالی که نیروی انسانی ایرانی در حال اخراج هستند.
به هر حال گزینه هایی می تونه برای گذر از این بحران جدی مد نظر مدیران شرکت باشه که به بسیاری از این گزینه ها حتی فکر هم نمی کنند . چند تا از این گزینه ها رو در زیر ذکر می کنم :
-تحویل گرفتن مدیریت پرسنل کشتی ها از شرکت های خارجی و بکار گیری نیروی ارزان تر قابل تر و وفادار ایرانی به چای خارجی ها خصوصا در درجات بالا
-ارتقای کارکنان مستعد ایرانی برای جایگزینی خارجی ها
-کنترل بیشتر روی مصرف سوخت و دیگر مصارف کشتی ها که می تونه بسیار موثر باشه (مثلا با کم کردن 1 تن سوخت روزانه که البته دشواره روزانه حدود 600 دلار صرفه جویی میشه.)با یه حساب سرانگشتی میشه گفت به کم کردن پرسنل که اجرا شده نهایت روزی 100 دلار صرفه جویی میشه که البته با اعمال فشار روی دیگر کارکنان بازدهی کلی سیستم شدیدا پایین میاد ولی به صرفه جویی 1 تن سوخت 6 برابر صرفه جویی میشه.
-کنترل بیشتر روی سفارشات و نحوه تحویل و قیمت اجناس مصرفی کشتی ها.
-کم کردن سفرها و ماموریت های غیر ضروری کارکنان که در بسیاری موارد کاملا غیر ضروری انجام میشه.
-بکارگیری پرسنل دفتری با مدارک شایستگی برای جایگزینی نیروی خارجی (بطور مثال مانند بسیاری از شرکت های دیگر یک سوپر اینتندنت می تواند چندین کشتی بدون عملیات رو مدیریت کند و از این اساتید در پست های دیگه استفاده بشه.)
-برنامه ریزی کلی و دقیق برای سرویس رسانی به کشتی های لنگرگاه (ضمن تقدیر از پرسنل دفتر خارک باید بگم که در حال حاضر کرو چنج و سرویس های دیگر توسط قایق های یونس و یوسف بی برنامه و بهم ریختست.)
-و بسیاری گزینه های دیگر که اصلا مورد توجه بزرگان شرکت قرار نمی گیره و شاید بهتر باشه فعلا اینجا دربارشون ننویسم . اگر اوضاع همین طور پیش بره متاسفانه باید بگم که شاهد فروپاشی سومین شرکت بزرگ کشتیرانی دنیا خواهیم بود.امیدوارم که روزی رو ببینم که ما هم کنار ملیت های دیگه دنیا داریم پیشرفت می کنیم.
نکته جالب دیگر این است که در حالی مسءولان شرکت از لزوم تعدیل نیرو ی ایرانی صحبت می کنند که تعدادی از کشتی ها مانند دانش هاتف هدی سیفا و ... با پرسنل کاملا خارجی حتی اروپایی و مطمءنا با هزینه های دلاری بالا مدیریت میشوند.به هر حال به نظر من و بسیاری از دریایی ها این روش نه تنها کارساز نیست بلکه باعث بی انگیزگی بیشتر و بازدهی کمتر کارکنان میشود.مسلما راه های موثر برای صرفه جویی وجود دارد ولی متاسفانه همیشه اولین فشار و تبعیض برای دریایی هاست.
همیشه وقتی اسم افسر سوم را می شنیدیم در ذهنمان یک جوان بیست و چند ساله تداعی می شد ولی در حال حاضر دیدن افسران سوم تا ۳۰ سال هم مساله کاملا عادیست در حالی که افسر اول هندی در همان کشتی چند سالی از ایشان جوان تر و کم تجربه ترند و حتی افسر سوم با ناخدای خارجی هم سن است.حالا دیگر افسر دوم ها تا حداقل سی و پنج سالگی امیدی به ارتقا به افسر اولی ندارند و در مورد ناخدا شدن دیگر خدا می داند.به نظر می آید که کلا باید عطایش را به لقایش بخشید و گویا مجبوریم که سرمایه مملکت را به دستان اجانب بسپریم و خود تماشاگر باشیم.
البته این اصل بسیار مفید بوده و تصویب و اجرای آن طی بیست و اندی سال گذشته قابل تقدیر است ولی این اصل کاستی هایی دارد که بیشتر شامل دریانوردان می شود و به همین دلیل هرگز به آن رسیدگی نشده است زیرا متولیان امور دریانوردان توجه چندانی به این موضوع نداشته اند و شرکت های کشتیرانی هم از این نواقص استفاده کرده و از آن به عنوان اهرم فشار بر دریانوردان استفاده کرده اند.
به طور مثال اگر دریانوردی پس از گذراندن دوره آموزشی ( و البته 2 ماه خدمت اضافی)به یکی از شرکت های کشتیرانی متعهد شده و مشغول به کار البته در دریا شود و پس از گذشت مثلا 8 سال از تعهد خدمت به دلیل مشکلات خاصی که عمدتا تنها برای پرسنل شاغل در دریا رخ می دهد نتواند به کار در دریا ادامه دهد و تصمیم به خروج از شرکت بگیرد . در این صورت علاوه بر پرداخت مبالغ هنگفت چند 10 میلیونی به شرکت به عنوان جریمه و غرامت باید خدمت سربازی را به صورت کامل انجام دهد و در ازای 8 سال کار کسری خدمت در نظر گرفته نمی شود.
پر واظح است که این مساله کاملا بی منطق بوده و این اصل به بازنگری هایی احتیاج دارد.
ادامه مطلب
به گزارش مارين نيوز، در این زمینه، پایگاه اطلاعرسانی كشتیرانی جمهوری اسلامی در مطلبی نوشت: در حالیکه شرکتهای کشتیرانی کشور با مشکلات ناشی از تحریم دست و پنجه نرم میکنند؛ سازمان بنادرو دریانوردی مصوبهای را تصویب کرده که به موجب آن تعرفه آزمونهای دریانوردی به میزان دو تا سه برابر افزایش خواهد یافت؛ اقدامی که علاوه بر تناقض با اهداف برنامه پنجم توسعه در زمینه تربیت نیروی انسانی دریانورد، هزینههای هنگفتی را نیز به دریانوردان تحمیل میکند.
ادامه مطلب
اخیرا هزینه ثبت نام امتحانات شایستگی دریانوردی سازمان بنادر و دریانوردی افزایش چشم گیری داشته و از 16000 تومان برای هر درس به 40000 تومان تغییر یافته است.کارکنان سازمان هم علت این افزایش را نمی دانند و پاسخ قانع کننده ای برای مراجعان ندارند.نحوه برگزاری امتحانات هیچ تغییری نمی کند و کیفیت امتحانات هم کما فی السابق است.شیوه و دقت تصحیح همانند گذشته صلیقه ای خواهد بود و محل برگزاری هم تغییری نمی کند. پس علت این افزایش نا متعارف چیست؟مگر حقوق دریانوردان در این چند سال چقدر افزایش داشته که باید شاهد افزایش این چنینی هزینه ها باشند؟
متاسفانه باخبر شدیم که در
اثر حادثه ای دیگر یکی از همکاران زحمتکشمان را از دست دادیم. این حادثه در حین انتقال کارکنان از تانکر هنر به قایق خدماتی یونس در لنگرکاه عسلویه رخ داد .متن کامل خبر از پایگاه اطلاع رسانی منطقه ویژه پارس:
به گزارش
پایگاه اطلاع رسانی منطقه ویژه پارس، رئیس اداره بندر و دریانوردی
عسلویه یادآور شد: در سانحه دریایی که در پنج مایلی بندر عسلویه اتفاق
افتاد، با تلاش و همکاری نیروهای امدادی، سه نفر نجات پیدا کردند و
متاسفانه یک نفر از هموطنانمان نیز جان باخت.
ادامه مطلب
نکته قابل تامل این است که تمام مدیران ، بازرسان و کارکنان بخش های فنی و ایمنی و کیفیت شرکت به این مساله ازعان دارند که از نظر دانش،تجربه،مدیریت،قابلیت های فنی پرسنل ایرانی در درجات بسیار بالاتری نسبت به کارکنان خارجی قرار دارند.این مساله دو سال پیش و با واگذاری مدیریت پرسنل کشتی های جدید به شرکت های خارجی کاملا ثابت شد ، همکاران عزیزی که مثل بنده به عنوان گروه اول تحویل گیری این کشتی ها از شرکت های مانند وی شیپ که از شرکت های مطرح جهان به شمار میرود اعزام شدند این تفاوت را عمیقا حس کردند به صورتی که چندین ماه طول کشید که مشکلات ایجاد شده توسط پرسنل قبلی مرتفع شود.
در سال های اخیر شاهد حضور ناخدا های هندی با حدود ۳۰ الی ۳۳ سال سن و با تجربه بسیار کم دریانوردی که حتی بعضا از افسر های کشتی هم کمتر سابقه کار دارند هستیم.سوال اینجاست که شرکت چطور به جوانان بیگانه اینطور اعتماد می کندو وسایل پیشرفت آنها را به راحتی مهیا می سازد ولی برای ارتقا کارکنان ایرانی هر روز قانونی جدید وضع می کند و جلوی ارتقا کارکنان مستعد ایرانی را می گیرد.
سوال دیگر اختلاف فاحش دریافتی ایرانی ها با خارجی هاست.مبنا این تصمیمات چیست؟چطور یک مهندس سوم بی تجربه و حتی بی کفایت هندی باید ۶۰۰۰ دلار دریافت کند ولی مهندس ایرانی نهایت ۲/۶میلیون تومان با تمام مزایا و پاداش ها؟تفاوت یک افسر ایرانی با افسر خارجی در چیست جز اینکه افسران ایرانی دلسوزانه و با تعصب و با استفاده از دانش و تجربه بسیار بالاتر از خارجی ها برای توسعه و پیشرفت شرکت ملی خدمت می کنند؟پس چرا افسران ایرانی کمتر از نصف یک هندی حقوق می گیرند؟
مطرح کردن مزایایی مانند بیمه و بازنشستگی به عنوان جایگزین کسری حقوق دلایلی ناعادلانست و شاید ففط بتوان سازمان های بین المللی را با آن قانع کرد چرا که اکثر کشورها این مزایا را برای شهروندان خود قایلند.
امیدوارم مدیران چاره ای بیندیشند تا این سرخوردگی و بی انگیزگی کارکنان ایرانی بیش از این نشود امیدوارم.
هنوز خیلی زود است که به بازنشستگی با این قانون دل بست چون در نفتکش سابقه کارکنان قراردادی به ۱۰ سال نمیرسد و تا ۲۰ سال فاصله زمانی زیادی باقیست و با توجه به شرایط کاری حاضر و مشخص نبودن شرایط کار پس از پایان تعهد ۱۰ ساله نمیتوان با قاطعیت در این باره نظر داد.
امیدوارم با پیگیری بیشتر دست اندرکاران دریانوردان مانند اکثر کشورهای دنیا از پرداخت مالیات معاف شوند و روزنه های امیدی برای ادامه کار در دریا برای این قشر زحمتکش ایجاد شود.
قابل ذکر است که دزدان دریایی چند روز پیش یک سوپر تانکر کره ای را به گروگان گرفتند.نیروی دریایی کره جنوبی به عملیاتی در جهت رهاسازی این کشتی دست زده که فعلا خبری از موفقیت شنیده نشده است.این دومین کشتی سوپر تانکر است که با بار آن ربوده شده.باید دید که نیروی دریایی کره چگونه می خواهد این کشتی را نجات دهد و چند نفر از کارکنان این کشتی قربانی میشوند؟
به نظر من بهترین راه مقابله با دزدان ، جلوگیری از ربایش کشتی بوسیله حرکت به صورت کاروانی با اسکورت ناو است و پس از ربوده شدن نباید با این چنین عملیات نجاتی جان کارکنان بی دفاع کشتی ها را به خطر انداخت.حتی حضور افراد مسلح روی کشتی ها که اخیرا اجرا می شود راهکار منطقی و قانونی نیست به خصوص در مورد تانکر ها چرا که در صورت حمله ی مهاجمان ،کشتی محل درگیری مسلحانه میشود و احتمال آتش سوزی ،انفجار و در نهایت از دست رفتن جان کارکنان و کشتی وجود دارد.به خصوص که اخیرا مشاهده شده که دزدان با سلاح ها و قایق های مدرن تری به کشتی ها حمله می کنند.
کشتی ۱۱هزار تنی تالکا حامل ۵ هزار تن پرتقال توسط دزدان دریایی ربوده شد.این کشتی یخچالی تحت پرچم برمودا بوده و از بندر این سوخنا مصر عازم بوشهر بود.این کشتی متعلق به شرکت های ایرانی نبوده و فقط بار آن متعلق به شرکت ایرانی است.پرسنل تالکا را ۲۳ سری لانکایی،یک فیلیپینی و یک سوری تشکیل می دهند.
خبر تکمیلی: کشتی تالکا پس از 49 روز آزاد شد .
سپتامبر سال ۲۰۰۹ دو کشتی باربری آلمانی برای اولین بار مسیری بین بندر اولسان کره جنوبی تا سارگات در شمال روسیه را بدون هیچ حادثه ای از بین یخچال های قطب شمال طی کردند.شرکت مالک این دو کشتی مدعی شده که مسیر شرق آسیا تا غرب اروپا را ۱۰ روز کوتاه تر کرده است.البته این مسیر فقط ۲ ماه در سال قابلیت ناوبری دارد ولی با توجه به گرم شدن زمین انتظار میرود که این مدت افزایش یابد.
دریا بودم که این خبر رو از شبکه های خبری شنیدم ،اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که احتمالا سال بعد یکی از سوپر تانکر های خودمون چارتر همین شرکت میشه.نفتکش که معروفه به این که هر جا که باری زمین بمونه و هر جا که هیچ کی جرات رفتن نداره در خدمت بشریته.
حضور ناوشکن جماران که ساخته دست مستعد و با غیرت جوانان ایران است بر پهنه آب های ملی و بین المللی افتخاری بزرگ برای تمام ایرانی ها خواهد بود.این موفقیت را به تمام ارتشی های غیور ایرانی که سالها تلاش کردند تا پرچم ایران بر فراز ناوشکنی تمام ایرانی بر افراشته شود از طرف دریانوردان ناوگان های تجاری ایران صمیمانه تبریک می گویم و امیدوارم جماران هایی دیکر در راه باشند.
امیدوارم واژه تمام ایرانی که به کار برده شده مبالغه نباشد و تمام تجهیزات انجین و سیستم های الکتریکی ناوبری ساخت داخل باشند.
این مصیبت رو به خانواده این دو عزیز از صمیم قلب تسلیت می گم ،قصد مواخذه کسی نیست ولی با کمی مدیریت و رعایت چند نکته ایمنی الان این دو عزیز در کنار خانواده هاشون بودن.البته باید این سوال را مد نظر داشت که چه عاملی باعث شده که ناخدا و افسر اول کشتی راضی شوند این تعمیرات را در تاریکی شب انجام دهند؟احتمالا جواب این پرسش را باید در بخش فنی شرکت پیدا کرد.امیدوارم دیگه از این حوادث نبینیم و نشنویم.
نفتکش سپید در کانال سویز به گل نشست.علت اصلی این حادثه عدم توانایی کافی پایلوت مصری در کنترل کشتی در هنگام چرخش بوده است.تلاش پرسنل ایرانی کشتی هم نتوانست جلوی وقوع این حادثه را بگیرد.خوشبختانه به مخازن کشتی آسیب جدی وارد نشده است و کشتی جهت تعمیرات و بازرسی به سمت دوبی در حرکت است.
به گزارش مهر،جشن ساز یکی از مهمترین چالشهای پیش روی توسعه صنعت نفت را بررسی وضعیت حقوقی و دریافت کارکنان صنعت نفت عنوان کرد و افزود: در حال حاضر صنعت نفت در دنیا یک بازار رقابتی بوده که باید با بازارهای مختلف دنیا رقابت کند و نرخ نیروی کار در این صنعت در تمامی بازارهای دنیا مشخص شده است.
جشن ساز با اشاره به اینکه اگر بازارهای خلیج فارس، دریای شمال، اروپای غربی و آمریکا را از نظر میزان دریافت حقوق کارکنان مورد بررسی قرار دهیم تبیین کرد: در هر یک از این بازارها یک تعریف مشخص از میزان حقوق و دریافتی کارکنان وجود دارد که هم اکنون میزان دریافت حقوق کارکنان صنعت نفت ایران از تمامی این بازارها کمتر است.
وی با اشاره به اینکه هم اکنون ما در سطح صنعت نفت مدیریت و بهره برداری 20 حلقه چاه را به یک مهندس متخصص واگذار می کنیم متوسط ارزش مادی این چاهها حدود 200 میلیون دلار است، ادامه داد: اما حقوقی که ماهیانه به این مهندس تعلق می گیرد صدها برابر کمتر از ارزش کاری است که انجام می دهد.
جشن ساز در پایان خاطر نشان کرد: اگر وضعیت نظام حقوقی و دریافت کارکنان صنعت نفت به همین روال موجود ادامه یابد احتمال خروج برخی از این کارکنان به خارج از کشور وجود دارد
متاسفانه شرکت ملی نفت ایران که مسئولیت اصلی استخراج ، تولید و فروش نفت ایران را در اختیار دارد فقط از میان دهها گزینه بهینه سازی ، مخلوط سازی و جداسازی نفت،ساده ترین و بی دردسرترین آنرا برگزیده است، یعنی فروش نفت سنگین ایران با قیمتی زیر قیمتهای بازار جهانی و در حقیقت فروش ارزان نفتی که با هزاران مشقت و سرمایه گذاری استخراج و عرضه می شود.
شرکت های چینی سینوپک کورپریشن و پترو چاینا که بازار ارزان ایران را هدف قرار داده اند،و طی دو سال گذشته که شرکت ملی نفت ایران با بحران فروش نفت سنگین خود بخاطر پائین بودن درجه ای-پی-ای نفت و همچنین میزان سولفور آن دست به گریبان بوده بجای شرکت ملی نفت ایران ، چاره جویی کرده و با تغییراتی که در پالایشگاهایشان ایجاد کرده اند با ارزانترین قیمت این نفت را از ایران خریداری کرده وبه راحتی نفت ترش و سنگین ایران را در پالایشگاههای خود پالایش و ارزش افزوده قابل ملاحظه آن را به جیب می زنند.
ایران که هم اکنون پنجمین کشور صادر کننده نفت در دنیا است در ماه گذشته 3.088 میلیون تن معادل 727000 بشکه در روز نفت به کشور چین صادر کرده است که یک رشد 88 درصدی را نسبت به مدت مشابه سال گذشته نشان می دهد،و این درحالیست که صادرات بزرگترین کشور صادر کننده نفت یعنی عربستان سعودی 15.5 درصد کاهش نشان می دهد و به رقم 2.76 میلیون تن معادل 650000 بشکه در روز رسیده است.
این نفتکش به ظرفیت 317 هزار تن (2 میلیون و 100 هزار بشکه) و بر اساس یک قرارداد حدود 128 میلیون دلاری به سفارش شرکت ملی نفتکش ایران در کره جنوبی ساخته شده است.
شرکت ملی نفتکش ایران همچنین 16 کشتی دیگر در دست ساخت دارد که ساخت آنها تا سال 2011 میلادی پایان یافته و تحویل داده خواهد شد که با افزوده شدن این تعداد کشتی به ناوگان شرکت ملی نفتکش، جایگاه این شرکت در میان شرکت های کشتیرانی جهان از جایگاه چهارم به سوم ارتقا خواهد یافت.
این شرکت هم اکنون 45 فروند کشتی با ظرفیت 6/10 میلیون تن (DWT) در اختیار دارد، متوسط عمر ناوگان کشتی های شرکت ملی نفتکش کمتر از شش سال و از جوان ترین ناوگان های کشتیرانی در دنیاست، ضمن آن که این شرکت از نظر ظرفیت در جایگاه چهارم جهان قرار دارد و با توجه به این که در صدد سفارش ساخت کشتی های جدید است، قصد دارد جایگاه خود را از نظر ظرفیت و متوسط سنی به جایگاه نخست دنیا ارتقا دهد.
مديرعامل شرکت ملي نفتکش ايران با برشمردن برخي از مفاهيم خصوصي سازي، گفت: خصوصي سازي به معناي واقعي آن که در شماري از کشورهاي جهان اتفاق افتاده، در ايران انجام نشده است. |
وي ادامه داد: به عنوان مثال، سهام شرکت ملي نفتکش ايران و کشتيراني جمهوري اسلامي، به سه شرکت تامين اجتماعي، بازنشستگي کشوري و صندوق بازنشستگي نفت فروخته شد.
"سوري " افزود: اين درحالي است که مديريت و تفکر حاکم بر اين صندوق ها دولتي است، بنابراين با اعمال تفکرات دولتي بر اين شرکتها، ما هم بايد قوانين و مقررات دولتي را رعايت کنيم. وي افزود: اينکه شرکت دولتي را واگذار کرده اما باز هم براي آن تعيين تکليف مي کنيم، خصوصي سازي نيست، چرا که مانند کبوتري است که بالهاي او را کنده ايم و از او انتظار پرواز داريم.
"سوري" با اشاره به قانون برخي از کشورهاي کاملا خصوصي شده، خاطرنشان کرد: طبق قانون اين کشورها، دولت حق دخالت در هيچ بنگاه و موسسه اقتصادي را ندارد و تمام تلاش خود را براي حمايت از آن بخش به کارگرفته و فقط بر آنها نظارت مي کند. وي با اشاره به سرنوشت کشورهاي کاملا دولتي چون شوروي سابق، گفت: در کشور شوروي سابق، با در اختيارگرفتن همه امور دردست دولت، همه کارمند و حقوق بگير دولت بودند و اقتصاد آن هم برنامه ريزي شده توسط دولت بود، که بعدها اقتصاد آن دچار فروپاشي شد.
مديرعامل شرکت ملي نفتکش ايران در همين رابطه، گفت: تمام تلاش يک مدير شرکت خصوصي، سودآوري آن است که حتي در اين زمينه ممکن است جان خود را از دست بدهد، اما يک مدير دولتي که حقوق ثابتي دارد، چنين تفکر و احساسي ندارد. "سوري"گفت: براي خصوصي سازي يک مجموعه و انتخاب مدير براي آن، بايد احساس سود آوري و مالکيت در يک فرد جمع شود، درغير اين صورت واگذاري صرف سهام، براي خصوصي کردن جالب نيست. وي افزود: تقسيم سهام بين عده اي بخش خصوصي که هيچ دخالتي در مديريت نداشته و فقط منتظر افزايش ارزش سهام هستند، نيز خصوصي سازي نيست. وي در مورد دليل عدم اجراي خصوصي سازي واقعي در ايران، به نبود الگوي اقتصادي تعريف شده اشاره کرد.
به اعتقاد وي، براي برون رفت از وضعيت موجود، بايد يک بار ديگر تعريف خصوصي را در جامعه جا بياندازيم و دنبال خصوصي سازي واقعي برويم. مديرعامل شرکت ملي نفتکش ايران، در ادامه اين گفت و گو، ظرفيت فعلي ناوگان شرکت ملي نفتکش ايران را 10 ميليون و600 هزارتن براي بارگيري در آن واحد اعلام کرد. وي از دردست ساخت بودن 16 فروند کشتي خبرداد که با الحاق آن به ناوگان کشتيراني، ظرفيت ناوگان شرکت ملي نفتکش ايران به 14 ميليون و 104 هزار تن افزايش مي يابد. "سوري" گفت: با اين ميزان ظرفيت، شرکت ما به سومين ناوگان بزرگ دنيا تبديل مي شود

خبرگزاري فارس: يك ناوگروه ايراني با طي مسافتي قريب 4 هزار مايل دريايي، حضور مقتدرانه نيروهاي مسلح كشورمان در منطقه خليج عدن را اعلام كرد.
انجام اين ماموريت توسط ناو اعزامي ارتش جمهوري اسلامي ايران، از جمله ماموريتهاي منحصر بهفرد در ميان اقدامات نيروي دريايي ايران پس از انقلاب اسلامي به شمار رفته و ميتوان آنرا نقطه عطفي در تاريخ ماموريت هاي اين نيرو به حساب آورد.
طي بيش از 4000 مايل مسافت در بدترين شرايط جوي سال در منطقه دريايي عربي و شمال اقيانوس هند، به منظور حضور مقتدرانه در محدودهاي كه نيروهاي دريايي كشورهاي غربي آنرا جولانگاه و عرصه حضور بلامنازع خود ساختهاند، نكتهاي است كه به عنوان افتخار تازه نيروي دريايي جمهوري اسلامي ايران به حساب خواهد آمد.
انجام تمرينات تك ناوي و دو ناوي، به منظور افزايش دانش علمي و تخصصي كاركنان و كسب مهارتهاي لازم در دريا به عنوان يكي از اهداف اين ماموريت بوده است و عليرغم شرايط نامساعد جوي ( كه بعضا فورس دريا به 8 و 9 مي رسيد) آموزشها و تمرينات دريانوردي اقيانوسي نيز با موفقيت براي اين گروه اعزامي به اجرا گذاشته شد كه نتايج به دست آمده موجب تحسين فرماندهان عاليرتبه نيروهاي مسلح شده است.
یک گروه از دزدان دریایی سومالی در روز شنبه ۱۳ دسامبر توسط نیروی دریایی هند دستگیر شدند.این گروه شامل ۲۳ نفر از دزدان دریایی بود که در خلیج عدن قصد حمله به یکی از کشتی های عبوری را داشتند.نیروی دریایی هند ماه گذشته نیز با حمله به دزدان سبب غرق شدن تعدادی از قایق های آنها شده بود.
یک کشتی متعلق به کشتیرانی ج ا ا در خلیج عدن ربوده شد
بر اساس اطلاعات دریافت شده یک کشتی تحت مالکیت کشتیرانی ج اا در تاریخ ۲۹ آبان در خلیج عدن ربوده شد.این کشتی که نام آن دی لایت است در هنگ کنگ ثبت شده و دارای ۲۵ نفر خدمه است.
بر اساس اطلاعات دریافتی این کشتی با تلاش مسئولان شرکت کشتیرانی در ماه آوریل آزاد شد.
